Mobbing wśród zjawisk patologicznych na studiach doktoranckich

info mobbing

Opis nieprawidłowości i zjawisk patologicznych na studiach doktoranckich

KRD

Pod pojęciem mobbing doktoranci zgłosili 96 problemów występujących powszechnie. Obserwowane problemy dotyczyły głownie wykorzystywania doktorantów do prac administracyjnych i organizacyjnych, prowadzenia zajęć dydaktycznych, i wykonywania obowiązków pracowników naukowych realizowanych w ramach projektów, głownie przez opiekunów naukowych lub promotorów. Zauważono także niepokojące zgłoszenia dotyczące dyskryminacji ze względu na płeć oraz liczne przypadki molestowania psychicznego i seksualnego

Mobbing – skuteczna metoda negatywnej selekcji kadr akademickich

Mobbing – skuteczna metoda negatywnej selekcji kadr akademickich

Mobbing na Śląskim Uniwersytecie Medycznym

Sprawozdanie z posiedzenia Rad Wydziału, 12 maja 2010 ( ŚLĄSKI UNIWERSYTET MEDYCZNY)

blog prof. Pluskiewicza

[Prof.Dzielicki] W ciągu kwadransa przedstawił swe losy w uczelni w trzech minionych lat; pokazał szereg dokumentów (wiele z nich prezentowałem na blogu). To emocjonalne wystąpienie było krzykiem rozpaczy człowieka osaczonego, zdruzgotanego, przegranego, opuszczonego. Być może niektórych sformułowań można było uniknąć, ale skala nieprawości (w wymiarze prawnym i ludzkim) jaka spotkała Profesora była tak duża, że doprawdy trudno mieć pretensje do Prof. Dzielickiego. Na końcu padło pytanie do Pani Rektor dlaczego to wszystko go spotkało.

Niestety, odpowiedź nie padła…
———Z komentarzy:

 „Dla mnie była to opowieść o koszmarnym mobbingu, która się może przydarzyć każdemu z nas. Pani Rektor powiedziała, że „nie zniży się do tego poziomu rozmowy” i nie odpowiedziała na 1 końcowe pytanie: Jakie są zarzuty wobec niego. Pani Rektor, wielkością nie jest zniszczenie i upodlenie starego człowieka, wielkością jest znalezienie dostatecznego rozwiązania na tyle szybko, by nie doszło do Takiej nienawiści – także, niestety z Pani strony. Pan Profesor mówił jak najbardziej na poziomie dyskusji akademickiej, ale czy Pani Rektor chciała i czy go słuchała? ”

…”Profesor Dzielicki – fatalna sprawa, tak być nie powinno. Absolutnie. Trzymam za niego kciuki – żeby jednak mu sie udało (choć straconego zdrowia nikt mu nie wróci)…. 
Ale to nie pierwsza i zapewne nie ostatnia osoba która jest upokarzana, niszczona, zaszczuwana. ”
„Szanowny Panie Profesorze!
Brakowało mi Pana wystąpienia na Radzie, Myślałam,że weźmie Pan w obronę Pana Prof. Dzielickiego,za którym nikt z grona tytularnych profesorów sie nie ujął.To boli ,że tacy ludzie zasiadają w Senacie i tworzą prawo w Uczelni.Ten brak solidarności, odwagi jest niewybaczalny.”
” Krzywdę ludzką zdołał zaprezentować pan prof.Dzielicki. Nikt nie chciałby znależć się w jego skórze. Znalazł z pewnością współczucie, ale nie obronę na którą zasługuje. Obnażył mobbing i pychę naszych władz..”

” Sprawa (krzywda) pana prof. Dzielickiego jest najbardziej spektakularna, bo władze za nic mają decyzje sądów, Trybunału Konstytucyjnego, ustawy, statutu etc. No i czują się bezkarne. Ale skrzywdzonych zostało też wielu innych profesorów zarówno na wydziale katowickim jak i zabrzańskim, wielu niesamodzielnych oraz pracowników administracji. Aż dziw bierze, że udało im się tyle osób skrzywdzić bez żadnego powodu.”

” Profesor J. Dzielicki.A miał do powiedzenia dużo o mobbingu, bezprawiu i poniewieraniu utytułowanych ludzi. Są to haniebne zachowania, godne najwyższego potępienia i dotykają wielu, a mogą dotknąć każdego.”

Blog: Academic mobbing

blog : ACADEMIC MOBBING

Most academic mobbing goes undetected because professors fear losing their reputations as scholars. to be demoted or removed from a teaching position is severe punishment, but to be blacklisted unable to find work elsewhere is far worse–not just a loss of a beloved career but loss of an identity. here are stories of others. my own story is told at http://www.ruthtucker.net

Academic mobbing: SIUC’s ugly little secret

MOBBING AT THE UNIVERSITY OF TORONTO


Kenneth Westhues opisuje przypadki mobbingu akademickiego

THIRTY-TWO ACADEMIC MOBBING CASES, 2005-08

Below, in alphabetical order, are 32 academics whose troubles, as reported in the press or on the web, appear to fit the definition of workplace mobbing. Reviewing these cases is useful for understanding the variety of origins of the phenomenon and the different ways cases play out. Scroll down or click on the name for relevant links and brief description, and google the names for additional, more recent information about them. K. WesthuesAugust 2009.

Zagraniczne badania nad mobbingiem akademickim

mobbing lektura

E. Y. Tigrel,O. Kokalan, – w: Academic Mobbing in Turkey

International Journal of Behavioral, Cognitive, Educational and Psychological Sciences 1:2 2009

MOBBING IN ACADEMIA

The main focus of this study will be the mobbing behaviors within the universities, in academic environment. Westhues [21] is one of the most important authors that researched and wrote about the mobbing in academia. After conducting many researches, he concluded that organizations, in which the job security is high, performance measures are subjective and individual and organizational goals challenge, are more prone to mobbing.

He also mentioned about the bureaucratic organizations that provide mobbing behaviors more. Another issue that researches showed is that mobbing occurs more in non-profit organizations than private companies. All of these criteria match with the education sector. 14.1% of the mobbing victims of 2400 people that Leymann [6] used for his study were working in schools, universities and other educational organizations. Gravois [19] also said that most of the Leymann’s studies were conducted among universities which are highly representative for workplace mobbing.

Westhues [22] identified the main goals of universities as maintaing the soul of objectivity and freedom of mind; but mobbing damages these goals by creating subjective and dependent minds. He also claimed that “College and university campuses are perfect breeding grounds for the culture of mobbing”. It can be said that the organization structure of education sector is preparing an utilizable base for mobbing.

Many researchers studied mobbing in academy abroad such as Raskauskas [33] who studied in New Zealand universities and observed that 65.3% of academic personnel had been mobbed. They were asked the mobbing methods and the most popular ones were diluted authority, being embarrassed in front of others, being yelled by colleagues. The reactions of the victims were reporting to an authority, union or human resource department.

Another study was conducted in UK by Boynton [34]. He founded that between 12-25% academic personnel were subjected to mobbing through lowering the performance grades, gossips, verbal harassments and attacks on race and sex. The victims reacted to the mobbing by leaving the organization or trying to leave.

The Finnish study identified the difference between the males and females in terms of mobbing victims and showed that 30% of men were subjected to mobbing while 55% of women had to deal with it [35]. Finally, a Norwegian study found that 5.2% of university personnel were subjected to mobbing [36].

Westhues [21] observed that professors, who are famous, have many publications, high evaluation scores, athletic abilities, high salary, family wealth, good looking, have children, frequently complain, even the ones with different accents, are getting mobbed more.

In universities, the popular methods of mobbing are blaming for plagiarism, sleeping with students or misusing the funds.

Gravois [29] applied the stages of mobbing to the universities by giving examples of the used methods in each stage. In the first stage, the victim is left out of guest lists, is exposed to rolling eyes during meetings and starts to feel that people dislike him/her. In the second stage, the victim’s administrative duties are being cancelled or misplaced, the class schedules are getting worse and the parking space is moved to a far away location. At the third stage, everything is going to be harsher and more harmful.

The victim is blamed for disgracing things like plagiarism, making racial and sexual harassments, misusing the university funds and misbehaving toward students. All of these behaviors affect the victim’s psychology and he/she starts to have angry toward colleagues and at that time the gossips become larger by using the anger of the victim as a support of their actions by convincing the others. At the next stage, the administrative level enters to the subject and the victim has to defend himself/herself to a disciplinary committee, ethics tribunal or any other judgment court of the university.

Olson [37] gave an example about an associate professor who was exposed to mobbing by his colleague who started a gossip against him about changing the evaluation results by erasing negative ones. He used students for this bad campaign by guiding them to fill complaint letters which grew the situation as a snowball. They convinced everyone about this lie and associate professor’s name was damaged but at the end it was understood that he was innocent.

Another example is about a 69 year old mathematics professor working at Carbondale for 27 years who has the highest evaluation marks. His 15 colleagues complained about him by claiming that many faults such as bullying, grabbing professors to talk union issues, etc. however, the professor defended himself and proved that he is innocent. After a while, he had to defend himself again for another complaint letter which was accusing him of sexual harassment.

Although he rebutted all of the accusations, his office was moved to an isolated place far away from others. This example shows that high performance, success even the seniority can not prevent to be subjected to mobbing [29].

Sutherland [38] wrote his own experiences in university about mobbing. First mobbing action, which was taken by colleagues of a junior assistant lecturer, ended with the reassignment of the assistant. The second one was a female senior colleague who had to retire early because of a new intellectual order, imposed by new administrative staff who believed that she was old school. He also witnessed other cases which were because of jealous colleagues of successful academicians.

Cabaros and Rodriguez [39] made a research about mobbing at universities and conducted a survey on 7,432 people from administration and service personnel and educative and investigative personnel in the universities of Santiago de Compostela, Vigo and Coruna. The 54% of victims were female, 70% of them were either married or had a partner and between 38 and 42 years old. The authors claimed that the reason why females are being exposed to mobbing more is that they do not have enough protection in the workplace. According to Academic Freedom and Tenure Committee, women are the victims of 75-80% of the mobbing cases in universities [40].

Another interesting thing is that the great portion of mobbers is also women. Stokes and Klein [40] mentioned about a research stating that the mobbing techniques are sneaky and collective actions which can be taken by women in general.

The victims in university were asked which type of behaviors that they were subjected and the most frequent behaviors were hiding useful information from the victims, critics of the work, ignorance, snubbing, prevention of career development, rejection of ideas, undervaluing performance, accusation of mistakes and errors and demoralizing. Attacks on religion, race, nationality, physical appearance and physical violence are the lees used ones in academic environment. The victims are being selected due to high performance and success, in other words, because of envy.

Most common results of mobbing in universities were absenteeism, long illness leaves, position or profession changes and decreasing working performance [39].

Akademickie kadry administracyjno-techniczne a mobbing

NFA mobbing mediator

Akademickie kadry administracyjno-techniczne a mobbing

Mobbing w środowisku akademickim to nie tylko mobbing między pracowniami naukowymi, czy studentami, oraz na styku student – nauczyciel akademicki. Mobbingiem bywa objęta także kadra administracyjno-techniczna w nader rozmaitych konfiguracjach.

Pracownicy administracyjni, podobnie jak w biurach i innych zakładach mogą być szykanowani, czy to przez swoich administracyjnych przełożonych, czy też przez pracowników naukowych, szczególnie tych, którzy pełnią funkcje kierownicze. Znane są przypadki mobbingowania np. pracowników bibliotek http://forum.gazeta.pl/forum/w,72,91625176,,Mobbing_w_B_i_b_l_i_o_t_e_c_e_Uniwersyteckiej.html?v=2

czy sekretariatów, także pełniących funkcje kierownicze. http://wyborcza.pl/1,75248,2959431.html

Z drugiej strony pracownicy administracyjni mogą uczestniczyć aktywnie, inicjować lub wspierać mobbing przełożonego wobec innych pracowników naukowych. Taka pomoc może mieć istotne znaczenie dla organizowania intryg, fałszywych oskarzeń, znajdowania ‚ haków’ na niewygodnego pracownika, którego przełożony chce się pozbyć. Pion administracyjny potrafi nieraz wykazać się niezwykłą kreatywnością i oddawać bezcenne usługi dla kadry kierowniczej.

Takie stosunki mają też uwarunkowania historyczne, gdyż w PRL część kadry administracyjnej, a także technicznej, pełniła dodatkowe funkcje wobec aparatu władzy i była niezbędna dla pozbywania się elementu niepewnego, negatywnie nastawionego do ówczesnej rzeczywistości. To często sekretarka, czy kadrowa decydowała o losach pracownika nauki.

Takie zaangażowania czasem rzutują na stosunki międzyludzkie w środowisku akademickim do dnia dzisiejszego, a kadry administracyjne stoją na straży utajniania wszelkich niecnych czynów w przeszłości co utrudnia także zbadanie i udokumentowanie znaczenia mobbingu dla powstania obecnej luki pokoleniowej w nauce.

Również na styku pracownik naukowy – pracownik techniczny może dochodzić do sytuacji mobbingowych, chociaż o takim mobbingu wiele nie wiadomo, gdyż rzadko jest ujawniany.

Pracownikowi technicznemu na ogół łatwiej jest znależć inną pracę, poza uczelnią, czy instytutem naukowym, stąd w przypadku szykan częsciej chyba korzysta z takiego rozwiązania.

Tym niemniej monitoring patologiocznych stosunków międzyludzkich w środowisku akademickim, dotyczących także pionu techniczego, byłby konieczny dla poprawy funkcjonowania instytucji akademickich.

Często zresztą się mówi – nie bez racji – że bez dyrektora zakład może jakiś czas funkcjonować, ale bez dobrej sekretarki, czy ‚złotej rączki’ w pionie techniczym raczej nie dałby rady.

Zatem biura mediatora akademickiego winny objąć swym zainteresowaniem także pion administracyjno-techniczy.

Józef Wieczorek