ETOS NAUCZYCIELA AKADEMICKIEGO w Akademickich Warsztatach Pedagogicznych

ETOS NAUCZYCIELA AKADEMICKIEGO w  Akademickich Warsztatach Pedagogicznych
Akademickie Warsztaty Pedagogiczne organizowane w Akademii Ekonomicznej w Katowicach
Głównym celem AWP jest wyposażenie uczestników w umiejętności dydaktyczne i w wiedzę pedagogiczną niezbędną do nauczania przedmiotów ekonomicznych, lecz również wdrożenie do samodzielnego planowania własnego rozwoju zawodowego i wzmocnienie pozytywnych postaw etycznych.
W trakcie warsztatów realizowane są cele szczegółowe: poznanie i zrozumienie zadań nauczyciela akademickiego w organizacji i realizacji kształcenia, kształtowanie postaw wobec zawodu nauczyciela akademickiego i jego ról społecznych oraz wychowawczych,
wzmocnienie umiejętności decydujących o skuteczności pracy dydaktycznej, tj. systemowego podejścia do analizy sytuacji związanych z procesem kształcenia, wyznaczania zadań kształcenia stosownie do możliwości studentów, optymalnego planowania czynności, organizowania działalności edukacyjnej, aktywizowania studentów w procesie edukacyjnym,
poszerzenie umiejętności niezbędnych dla sprawnego komunikowania się w procesie edukacyjnym, formułowania zrozumiałego przekazu,
szersze poznanie czynności związanych z przygotowanie się nauczyciela do zajęć, doborem metod i form pracy odpowiednio do realizowanych treści, z użyciem nowoczesnych metod i technik pracy,
rozwijanie umiejętności planowania pracy nauczyciela, analizowania zajęć,
wzbogacanie własnych umiejętności uczenia się, studiowania i samokształcenia oraz nowatorskiego, twórczego myślenia.
UCZESTNICY WARSZTATÓW
Programem rocznych AWP w pierwszej kolejności objęci są pracownicy dydaktyczno-naukowi zatrudnieni na stanowisku asystenta.
Do uczestnictwa w AWP zapraszamy również wszystkich pracowników dydaktycznych pragnących wzbogacić swój dotychczasowy warsztat pracy.
ETOS NAUCZYCIELA AKADEMICKIEGO
Zakres tematyczny:
Podstawy etyki personalistycznej
Dobre obyczaje w kształceniu akademickim
Akademicki kodeks wartości
Zagadnienia:
Czyn ludzki, norma moralności, specyfikacja moralna czynu ludzkiego, prawo naturalne, sumienie
zasady etyczne główną funkcją etosu Nauczyciela Akademickiego
Liczba godzin: 15
OSOBOWOŚĆ NAUCZYCIELA AKADEMICKIEGO
Zakres tematyczny:
Rozpoznawanie objawów i przyczyn stresu oraz sposobów radzenia sobie z nimi
Poznanie własnego potencjału i obszarów trudności
Zagadnienia:
Stres – rodzaje, źródła, sposoby niwelowania stresu, wiedza na temat mechanizmów obronnych, wypalenie zawodowe
Rodzaje osobowości, typy temperamentu, typy inteligencji, obraz własnej osoby, potrzeby psychiczne
Liczba godzin: 25

konferencje

ETOS NAUCZYCIELA AKADEMICKIEGO

w Akademickich Warsztatach Pedagogicznych

Akademickie Warsztaty Pedagogiczne organizowane w Akademii Ekonomicznej w Katowicach

Głównym celem AWP jest wyposażenie uczestników w umiejętności dydaktyczne i w wiedzę pedagogiczną niezbędną do nauczania przedmiotów ekonomicznych, lecz również wdrożenie do samodzielnego planowania własnego rozwoju zawodowego i wzmocnienie pozytywnych postaw etycznych.

W trakcie warsztatów realizowane są cele szczegółowe: poznanie i zrozumienie zadań nauczyciela akademickiego w organizacji i realizacji kształcenia, kształtowanie postaw wobec zawodu nauczyciela akademickiego i jego ról społecznych oraz wychowawczych,

wzmocnienie umiejętności decydujących o skuteczności pracy dydaktycznej, tj. systemowego podejścia do analizy sytuacji związanych z procesem kształcenia, wyznaczania zadań kształcenia stosownie do możliwości studentów, optymalnego planowania czynności, organizowania działalności edukacyjnej, aktywizowania studentów w procesie edukacyjnym,

poszerzenie umiejętności niezbędnych dla sprawnego komunikowania się w procesie edukacyjnym, formułowania zrozumiałego przekazu,

szersze poznanie czynności związanych z przygotowanie się nauczyciela do zajęć, doborem metod i form pracy odpowiednio do realizowanych treści, z użyciem nowoczesnych metod i technik pracy,

rozwijanie umiejętności planowania pracy nauczyciela, analizowania zajęć,

wzbogacanie własnych umiejętności uczenia się, studiowania i samokształcenia oraz nowatorskiego, twórczego myślenia.

UCZESTNICY WARSZTATÓW

Programem rocznych AWP w pierwszej kolejności objęci są pracownicy dydaktyczno-naukowi zatrudnieni na stanowisku asystenta.

Do uczestnictwa w AWP zapraszamy również wszystkich pracowników dydaktycznych pragnących wzbogacić swój dotychczasowy warsztat pracy.

ETOS NAUCZYCIELA AKADEMICKIEGO

Zakres tematyczny:

Podstawy etyki personalistycznej

Dobre obyczaje w kształceniu akademickim

Akademicki kodeks wartości

Zagadnienia:

Czyn ludzki, norma moralności, specyfikacja moralna czynu ludzkiego, prawo naturalne, sumienie

zasady etyczne główną funkcją etosu Nauczyciela Akademickiego

Liczba godzin: 15

OSOBOWOŚĆ NAUCZYCIELA AKADEMICKIEGO

Zakres tematyczny:

Rozpoznawanie objawów i przyczyn stresu oraz sposobów radzenia sobie z nimi

Poznanie własnego potencjału i obszarów trudności

Zagadnienia:

Stres – rodzaje, źródła, sposoby niwelowania stresu, wiedza na temat mechanizmów obronnych, wypalenie zawodowe

Rodzaje osobowości, typy temperamentu, typy inteligencji, obraz własnej osoby, potrzeby psychiczne

Liczba godzin: 25

Reklamy

Komisja Rektorska ds. Etyki w roli mediatora ?

etyka

Komisja Rektorska ds. Etyki

Zadania i tryb pracy Komisji Rektorskiej ds. Etyki

Podstawowym zadaniem Komisji, nakreślonym przez JM Rektor PWr w piśmie nr R/1832/2003 z dn. 10. 10. 2003 r. będzie „…czuwanie nad przestrzeganiem Akademickiego Kodeksu Etycznego Politechniki Wrocławskiej…” Cel ten Komisja zamierza realizować poprzez:

  1. inicjowanie działań edukacyjnych dla podniesienia świadomości etycznej w środowisku Uczelni; w tym celu Komisja publikuje artykuły, opinie, informacje własne i innych autorów w mediach, zwłaszcza uczelnianych (Pryzmat, strona internetowa);
    inicjowanie i wspieranie wykładów i innych form dydaktycznych na temat etyki, adresowane do PT Pracowników Uczelni, Doktorantów, Studentów;
  2. zbieranie i gromadzenie informacji na temat:
    • stanu świadomości zasad etyki pracy naukowej wśród nauczycieli akademickich;
    • charakteru i skali naruszeń Akademickiego Kodeksu Etyki PWr.;

    informacje te mogą pochodzić z ankiet, rozmów indywidualnych, spotkań z Senacką Komisją ds. Akademickich, Kadry Naukowej i Etyki, Rzecznikiem Dyscyplinarnym i z innych źródeł;

  3. stwarzanie warunków do ujawniania zaistniałych konfliktów na tle etycznym, z zachowaniem dóbr osobistych stron w nich uczestniczących;
  4. pełnienie roli mediatora konfliktów w celu ich rozwiązania lub złagodzenia.

Procedura postępowania Komisji

  1. Działalność Komisji jest poufna, przejrzysta i przebiega w duchu życzliwości.
  2. Komisja rozpatruje sprawy związane z naruszeniem Akademickiego Kodeksu Etyki, zgłaszane Komisji przez indywidualne osoby, Organa Uczelni, organizacje działające na terenie Uczelni, oraz przez co najmniej jednego członka Komisji.
  3. Podstawową formą kontaktu z Komisją jest pisemne przedstawienie problemu, skierowane pod adresem: Kancelaria JM Rektora PWr, Komisja Rektorska ds. Etyki. Napływająca korespondencja będzie przekazywana przewodniczącemu Komisji.
  4. Możliwa jest wcześniejsza rozmowa osoby, szukającej kontaktu z Komisją, z członkiem Komisji dla uzyskania porady w kwestii zasadności i formy składanego wniosku.
  5. Pisemne przedstawienie sprawy zmniejsza ryzyko nieporozumień co do istoty poruszanego problemu. Stanowić będzie ściśle poufny dokument, na podstawie którego Komisja może, po rozpoznaniu problemu, podjąć ewentualne działanie mediacyjne pomiędzy stronami jeśli uzna, że doszło do istotnego naruszenia zasad przyjętych przez Senat PWr.
  6. Komisja rozpoczyna rozpoznanie sprawy na najbliższym posiedzeniu. Końcowym etapem działania Komisji będzie wydanie pisemnej opinii dotyczącej rozpatrywanej sprawy JM Rektorowi PWr. Czas niezbędny do wydania opinii będzie zależeć od charakteru sprawy.
  7. Celem mediacji jest skłonienie zainteresowanych stron do porozumienia poprzez zlikwidowanie przyczyn, które doprowadziły w mniemaniu osoby wnoszącej sprawę do naruszenia Akademickiego Kodeksu Etycznego.
  8. Komisja nie jest instancją dochodzeniową i nie może orzekać, w sensie prawnym, o popełnieniu czynu etycznie nagannego, a jedynie przekazuje zawiadomienie o naruszeniu Akademickiego Kodeksu Etycznego, jeśli uzna, wedle swej wiedzy i przekonania, że miało to miejsce, JM Rektorowi, lub – na Jego wniosek innym Organom Uczelni.
  9. Komisja przedstawia JM Rektorowi PWr roczne sprawozdanie ze swej działalności.

Akademicki Kodeks Etyczny Politechniki Wrocławskiej

etyka

Akademicki Kodeks Etyczny Politechniki Wrocławskiej

(przyjęty na posiedzeniu Senatu 3 lipca 2003)

Środowisko akademickie Politechniki Wrocławskiej, świadome wpływu nauki, edukacji i techniki na jakość ludzkiego życia i wierne swoim powinnościom akademickim i społecznym, zobowiązuje się w swojej pracy do przestrzegania zasad etycznych i stosowania się do najwyższych standardów akademickich oraz deklaruje:

  1. Prowadzić badania naukowe, dydaktykę i prace inżynierskie w służbie prawdzie, w sposób respektujący dobro publiczne

  2. Podnosić poziom społecznego zrozumienia osiągnięć nauki i techniki oraz niezwłocznie ujawniać możliwe zagrożenia dla ludzi i środowiska
  3. Umacniać swój autorytet i rozwijać umiejętności badawcze i dydaktyczne
  4. Zachować uczciwość w przekazywaniu wiedzy i sumienność w ocenie stopnia jej przyswojenia przez studentów
  5. Sprzyjać rzetelnej krytyce naukowej
  6. Unikać rzeczywistego lub potencjalnego konfliktu interesów i działań wymierzonych w powagę i autorytet Uczelni
  7. Być życzliwym opiekunem i wychowawcą studentów oraz młodych adeptów nauki
  8. Traktować ludzi sprawiedliwie, odrzucając wszelką dyskryminację
  9. Unikać szkodzenia ludziom, ich stanowi posiadania, reputacji lub karierze zawodowej
  10. Sprzeciwiać się każdej formie patologii życia akademickiego i społecznego

Whistleblowing Code of Practice

etyka

Sygnaliści, demaskatorzy ( whistleblowers) w polskim systemie akademickim są szczególnie narażeni na mobbing a mimo to nie ma dla nich specjalnego kodeksu i  procedur zabezpieczających.

Jak to wygląda  w innych krajach ?

przykład – The University of Warwick (UK)

Whistleblowing Code of Practice

The University has a responsibility to manage itself legally, efficiently and fairly in the wider public interest and for the benefit of its staff, students, customers and collaborators.  This requires a free flow of information about serious shortcomings in any of its activities so that appropriate action may be taken.

This whistleblowing code makes provision for staff or students or anyone contractually connected with the University to raise concerns about serious malpractice within the University and to do so with the knowledge that their action will be viewed positively and that they will be protected from victimization…..

3.    To whom should a report be made?

A serious concern should normally be reported to the relevant Head of Department, or in the case of suspected theft or fraud to the Internal Auditor.  Where this is not felt to be appropriate, a report may be made orally or in writing to any one of the following:  the Chair of Council, the Vice-Chancellor, the Registrar, the University Senior Tutor.

In extreme circumstances where none of the above is appropriate a report may be made to the Chair of the Audit Committee.

4.    What will happen next?

(a)    The recipient of the complaint in conjunction with one other senior colleague will undertake or commission whatever preliminary investigations and consultations are necessary to establish whether or not a further and formal enquiry should be instigated.

(b)    If it is decided not to establish a formal enquiry, the complainant shall be informed in writing with reasons within 20 working days of receipt of the complaint.

(c)    If further investigation is deemed necessary by the recipient of the initial report and senior colleague, it shall be organised by the Registrar unless he/she is the subject of the complaint in which case the Vice-Chancellor shall act. The investigation may be conducted by an outside agency such as a firm of solicitors or accountants, or by a small group of senior academic and lay members of the University.

(d)    The investigating body will report its findings to the recipient of the initial report and he/she shall

(i)    take no further action save to inform the complainant of the decision and reasons for it

or    (ii)    refer the matter to the police in the case of alleged criminal

activities

or    (iii)    refer the matter for appropriate action within existing

University procedures

or    (iv)    refer the matter to the University Council.

5.    Confidentiality

Where requested, the identity of the whistleblower will be protected.  There may be circumstances, however, where it will not be possible to proceed without revealing the whistleblower’s identity, for example if the whistleblower’s evidence is needed at a disciplinary or court hearing.  Should this be the case, the matter will be discussed with the whistleblower at the earliest opportunity.

6.    Protection of whistleblowers

The Public Interest Disclosure Act 1998 provides protection for the whistleblower against subsequent victimization by his/her employer.

A disclosure made within the University will be protected under the Act if the whistleblower has an honest and reasonable suspicion that malpractice has or is likely to occur.  A disclosure made externally (e.g. to the Police, media or MP) will be protected if the following additional tests are met:

(a)    that the whistleblower honestly and reasonably believes the information and any allegation contained in it are substantially true.

(b)    that the disclosure has not been made for personal gain.

(c)    that the concern has first been raised with the employer unless the whistleblower reasonably believes:

(i)    that he/she will be victimized or that there will be a cover-up

or    (ii)    that the matter is exceptionally serious.

Protection under the Act does not extend to students and other non-employees.  The University, however, is wholly committed to the protection of all bona fide whistleblowers whatever their status and will regard any subsequent victimization as a disciplinary offence.

7.    Anonymous Complaints

Anonymous complaints do not fall within this procedure.

8.    Malicious Allegations

False and malicious allegations may be treated as a disciplinary offence.

9.    Independent Review

When all internal procedures have been exhausted the complainant, if dissatisfied with the outcome, may ask for the matter to be referred for independent review.  The independent review shall be conducted by a person or persons appointed by the Council on the nomination of the President of The Law Society.

The purpose of the independent review will be:

(a)    to rule on whether the University’s internal investigation has been properly handled

(b)    where it is judged that the investigation was properly handled, to rule on whether the response to the complaint was reasonable in all the circumstances.

The powers of the person or persons conducting the independent review will include making binding recommendations of the following nature:

(c)    ordering a further internal investigation

(d)    ordering the University to reconsider the findings of the investigation.

Additionally, there shall be power to:

(e)    make non-binding observations relating to the substantive complaint for the institution to consider

(f)    rule, in appropriate cases, that

(i)    the complainant was actuated by malice, or some other personal or improper motive, and whether the complainant should be required to make a contribution to the costs incurred in external review

(ii)    the complaint was without substance or merit, and whether the complainant should be required to make a contribution to the costs incurred in external review.

(g)    The independent review will not entail oral hearings, but the reviewer will have the power to interview the complainant or any other persons, including those who had been involved in the handling of the complaint.  New evidence or relevant material will be considered at the discretion of the reviewer, but will normally be admitted only if it had not been reasonably available at the earlier stages of the internal investigation.

(h)    The report of the independent review will be submitted to the Vice-Chancellor, to the Council and the Audit Committee….

Co obowiązuje pracownika nauki ?

etyka

Pracownik nauki w:

Zbiorze zasad i wytycznych pt. „Dobre obyczaje w nauce”.

1.1. Pracownika nauki obowiązują zasady etyki ogólnoludzkiej, w szczególności zasady
dobrych obyczajów w nauce.
Etyka ogólnoludzka obowiązuje pracownika nauki tak jak każdego człowieka, ale
odpowiedzialność jest jego większa ze względu na wyższy stopień świadomości, a także
dlatego, że pracownikom nauki przypisuje się wysoką rangę w społecznej hierarchii i
postrzega ich jako autorytetyw życiu społecznym.
Pracownika nauki obowiązują przede wszystkim normy prawdomówności i
bezinteresowności. Zasady etyki i dobrych obyczajów obowiązują pracownika nauki we
wszystkich jego zachowaniach, a nie tylko w ramach działalności profesjonalnej. Jeśli
przepisy prawne lub służbowe naruszałyby etos ludzi nauki, to pracownik nauki powinien
dążyć do zmiany takich przepisów i uzgodnienia ich z kanonami dobrych obyczajów w nauce.
1.2. Pracownik nauki nie może żądać od swych współpracowników albo podwładnych
zachowania sprzecznego z zasadami dobrych obyczajów w nauce.
1.3. Pracownik nauki nie może usprawiedliwiać posłuszeństwa ani lojalnością swego
zachowania sprzecznego z zasadami dobrych obyczajów w nauce.
1.4. W sytuacji, gdy zastosowanie dobrych obyczajów w nauce popada w kolizję z innymi
ogólnie akceptowanymi systemami wartości, pracownik nauki powinien dokonywać wyboru
zgodnie z własnym sumieniem i podejmować osobistą decyzję w każdym konkretnym
przypadku moralnego konfliktu.
1.5. Pracownik nauki uznaje naukę za ważny składnik kultury i broni jej przed
nieuzasadnionymi zarzutami.

1.1. Pracownika nauki obowiązują zasady etyki ogólnoludzkiej, w szczególności zasady dobrych obyczajów w nauce.

Etyka ogólnoludzka obowiązuje pracownika nauki tak jak każdego człowieka, ale odpowiedzialność jest jego większa ze względu na wyższy stopień świadomości, a także dlatego, że pracownikom nauki przypisuje się wysoką rangę w społecznej hierarchii i postrzega ich jako autorytetyw życiu społecznym.

Pracownika nauki obowiązują przede wszystkim normy prawdomówności i bezinteresowności. Zasady etyki i dobrych obyczajów obowiązują pracownika nauki we wszystkich jego zachowaniach, a nie tylko w ramach działalności profesjonalnej. Jeśli przepisy prawne lub służbowe naruszałyby etos ludzi nauki, to pracownik nauki powinien dążyć do zmiany takich przepisów i uzgodnienia ich z kanonami dobrych obyczajów w nauce.

1.2. Pracownik nauki nie może żądać od swych współpracowników albo podwładnych zachowania sprzecznego z zasadami dobrych obyczajów w nauce.

1.3. Pracownik nauki nie może usprawiedliwiać posłuszeństwa ani lojalnością swego zachowania sprzecznego z zasadami dobrych obyczajów w nauce.

1.4. W sytuacji, gdy zastosowanie dobrych obyczajów w nauce popada w kolizję z innymi ogólnie akceptowanymi systemami wartości, pracownik nauki powinien dokonywać wyboru zgodnie z własnym sumieniem i podejmować osobistą decyzję w każdym konkretnym przypadku moralnego konfliktu.

1.5. Pracownik nauki uznaje naukę za ważny składnik kultury i broni jej przed nieuzasadnionymi zarzutami.

Pracownik nauki powinien bronić prawa do badania każdego zagadnienia naukowego niezależnie od jego doraźnej użyteczności w przeświadczeniu, że:

– w skali historycznej rozwój nauki prowadzi do ogólnego postępu cywilizacyjnego i poprawy ludzkiego bytu;

– nauka zaspokaja naturalne potrzeby poznawcze człowieka;

– upowszechnienie wiedzy o świecie ulepsza ludzkie obyczaje.

1.6. Pracownik nauki jest obowiązany przeciwdziałać złemu wykorzystaniu osiągnięć naukowych i użyciu ich przeciw człowiekowi.

Pracownik nauki powinien być świadomy, że wyniki jego działalności naukowej mogą być źle użyte, ale nie powinno go to powstrzymywać w działalności czysto poznawczej.

Zobowiązuje go to natomiast do przeciwstawienia się próbom wykorzystania nauki do niegodziwych – z punktu widzenia humanizmu – celów przez:

– ostrzeżenie decydenta o możliwych następstwach takich prób;

– odmowę współpracy;

– informowanie i mobilizowanie opinii publicznej, a w szczególności opinii środowisk naukowych.

1.7. Pracownik nauki powinien ustawicznie poszerzać i pogłębiać swą wiedzę i doskonalić umiejętności.

1.8. Pracownika nauki obowiązuje postawa krytyczna.

W swojej działalności profesjonalnej pracownik nauki szanuje poglądy autorytetów naukowych, ale wyżej niż autorytety stawia rzeczowe argumenty.

Pracownik nauki dostosowuje stanowczość swych wypowiedzi do stopnia ich uzasadnienia.

Pracownika nauki powinna cechować stała gotowość do kwestionowania, rewidowania i odrzucania teorii, nawet będącej jego własnym dorobkiem, jeśli nie wytrzymuje próby racjonalnej krytyki lub konfrontacji z faktami.

1.9. Pracownik nauki powinien bronić jej wolności.

Wolność nauki sprowadza się do wolności wyboru problematyki, wolności wyboru metody rozwiązania, a przede wszystkim wolności myśli i wolności głoszonego słowa. Pracownik nauki godzi się na ograniczenie wolności słowa i wyboru tematyki, jeśli ograniczenia te są niezbędne w świetle nadrzędnych racji (na przykład tajemnicy państwowej) i są dokonywane przez kompetentne gremia naukowe.

Pracownik nauki przeciwstawia się jako szkodliwym dla jej rozwoju:

– cenzurowaniu wypowiedzi i publikacji naukowych;

– ograniczaniu dostępu do materiałów źródłowych;

– utrudnianiu swobodnego przepływu informacji naukowej;

– utrudnianiu osobistych kontaktów między ludźmi nauki.

Pracownik nauki dąży do tego, aby samorządność była powszechną i trwałą formą życia naukowego na wszystkich szczeblach.

Wymaganie od pracownika nauki deklaracji lojalności wobec władz politycznych lub innych instytucji pozanaukowych godzi w zasadę wolności nauki i powinno się spotkać z protestem środowisk naukowych.

1.10. Pracownik nauki potępia stosowanie w nauce kryteriów pozanaukowych, natomiast jest pełen rezerwy, a nie potępienia wobec problemów, które jeszcze nie są nauką.

Pracownika nauki powinna cechować bezstronność i postawa sprzeciwu wobec wszelkich form dyskryminacjiw świecie nauki. Ocenianie osiągnięć naukowych w zależności od kryteriów personalnych, narodowościowych, rasowych czy światopoglądowych jest niegodne pracownika nauki.

1.11. Pracownik nauki nie działa złośliwie na szkodę reputacji zawodowej innego kolegi.

Jeżeli jednak ma dowody lub uzasadnione podejrzenia sprzecznego z prawem albo dobrymi obyczajami postępowania w sferze nauki, w szczególności fałszywych lub nierzetelnych wyników badań, to nie powinien tego ukrywać.

1.12. Pracownik nauki nie uzależnia jakości swej pracy od wynagrodzenia, ale ma prawo domagać się godziwego wynagrodzenia za swą pracę.

1.13. Pracownicy nauki mają szczególny obowiązek szerzenia w swoich środowiskach osobiście oraz za pośrednictwem instytucji i organizacji naukowych, zasad rzetelnej pracy naukowej, tępienia nieuczciwości naukowej lub łamania dobrych obyczajów.

AKADEMICKI KODEKS ETYCZNY AGH

etyka

AKADEMICKI KODEKS ETYCZNY AKADEMII GÓRNICZO-HUTNICZEJ

Środowisko akademickie Akademii Górniczo-Hutniczej, świadome wpływu nauki, edukacji i techniki na jakość ludzkiego życia i wierne swoim powinnościom akademickim i społecznym, zobowiązuje się w swojej pracy do przestrzegania zasad etycznych i stosowania się do najwyższych standardów akademickich oraz deklaruje:

  1. Dbać o dobre imię AGH i jej promocję w każdym miejscu i w każdej formie
  2. Zachować sumienność i uczciwość w przekazywaniu wiedzy a w szczególności w ocenie stopnia jej przyswojenia przez studentów.
  3. Być rzetelnym w badaniach naukowych i krytyce naukowej.
  4. Być życzliwym opiekunem i wychowawcą studentów oraz młodych adeptów nauki.
  5. W działalności poza Uczelnią przestrzegać norm etycznych w korzystaniu z dorobku naukowego, dydaktycznego i organizacyjnego AGH.
  6. Zachowywać uczciwość w korzystaniu z dóbr materialnych i niematerialnych AGH w pracy naukowej, w szczególności nie wykonywać na terenie Uczelni prac dla innych podmiotów ani nie wykorzystywać marki AGH dla celów prywatnych bez stosownego zezwolenia lub umowy.
  7. Unikać rzeczywistych lub potencjalnych konfliktów interesów i działań wymierzonych w powagę i autorytet Uczelni.
  8. Podnosić poziom społecznego zrozumienia osiągnięć nauki i techniki oraz niezwłocznie ujawniać zagrożenia dla ludzi i środowiska.
  9. Sprzeciwiać się każdej formie patologii życia akademickiego i społecznego.

Uchwała nr 35 /2003 SENATU AGH z dnia 26 listopada 2003 roku

Z listu rektora AGH do rektorow innych uczelni w sprawie Kodeksu

I wreszcie zwracam państwa uwagę na dwa końcowe punkty naszego Kodeksu, wiążące się z zaniedbywaną nagminnie powinnością uczonego, który swojej wiedzy, stale wzbogacanej i rozwijanej poprzez osobiście prowadzone badania naukowe, powinien nie tylko udzielać studentom swojej uczelni, lecz winien jej także używać aktywnie w służbie publicznej, w działaniach merytorycznych i moralnych na rzecz rozwoju społeczeństwa, a także dla ochrony przed zagrożeniami i dla aktywnego sprzeciwu wobec wszelkiej patologii.

Jeśli obecnie tak często narzekamy na różne wynaturzenia w naszym życiu publicznym, to odpowiedzmy sobie najpierw na pytanie, co my zrobiliśmy, jako intelektualna elita narodu, żeby ich nie było?

Kodeks Etyki Nauczyciela Akademickiego Uniwersytetu Gdańskiego

etyka

Kodeks Etyki Nauczyciela Akademickiego Uniwersytetu Gdańskiego ( wybrane fragmenty)

Załącznik nr 1 do uchwały nr 40 Senatu Uniwersytetu Gdańskiego z dnia 28 czerwca 2007 roku

Rozdział I.
Przepisy ogólne

§ 1

Kodeks Etyki Nauczyciela Akademickiego Uniwersytetu Gdańskiego, zwany dalej Kodeksem, określa wartości etyczne oraz wynikające z nich zasady postępowania nauczyciela akademickiego jako pracownika Uniwersytetu Gdańskiego, badacza naukowego, dydaktyka i wychowawcy studentów i doktorantów oraz jako uczestnika życia publicznego. Kodeks określa ponadto tryb powoływania i odwoływania oraz kompetencje Rzecznika Dyscyplinarnego do spraw postępowania etycznego Nauczycieli Akademickich.

Rozdział II.
Sylwetka nauczyciela akademickiego

§ 17

Nauczyciel akademicki powinien przeciwstawiać się – w sposób zgodny z prawem i obyczajami akademickimi – nierzetelności, nieuczciwości, nietolerancji, niesprawiedliwości i innym przejawom zachowań nieetycznych pracowników Uniwersytetu Gdańskiego, studentów i doktorantów.

Rozdział III.
Nauczyciel akademicki jako pracownik

§ 19

Nauczyciel akademicki krzewi i rozwija wartości etyczne oraz więzi solidarności w całej społeczności akademickiej Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 22

Nauczyciel akademicki pełniący funkcje kierownicze w Uniwersytecie Gdańskim powinien stanowić wzór zachowania dla innych nauczycieli akademickich, studentów i doktorantów.

§ 25

Nauczyciel akademicki jest życzliwy, taktowny i uprzejmy w stosunku do innych członków społeczności akademickiej, odznacza się wysoką kulturą osobistą i dba o dobre stosunki międzyludzkie w pracy, a także zapobiega konfliktom w swoim środowisku.

Rozdział IV.
Nauczyciel akademicki jako badacz naukowy

§ 32

Nauczyciel akademicki przestrzega wysokich standardów prowadzenia badań naukowych oraz zasad dobrej praktyki naukowej.

§ 36

Nauczyciel akademicki unika konfliktu interesów przy ocenie osób i instytucji oraz przy ocenie projektów, wniosków i prac przeznaczonych do publikacji, a także w odniesieniu do własnej pracy naukowej. W przypadku wystąpienia okoliczności wskazujących na konflikt interesów, nauczyciel akademicki powinien przedstawić sprawę swoim przełożonym w celu jej rozstrzygnięcia lub zrezygnować z działań konfliktogennych.

Rozdział V.
Nauczyciel akademicki jako dydaktyk i wychowawca studentów i doktorantów

§ 40

Nauczyciel akademicki odnosi się do studentów i doktorantów z życzliwością, powagą i taktem, unika niestosowności w słowach i zachowaniu, nie kieruje się emocjami, jest bezstronny i sprawiedliwy.

§ 41

Nauczyciel akademicki przed rozpoczęciem cyklu dydaktycznego zapewnia studentom i doktorantom informację o programie zajęć, o prawach i obowiązkach związanych z uczestnictwem w zajęciach, o warunkach i terminach zaliczenia lub egzaminowania oraz o kryteriach oceny uczestników zajęć.

§ 42

Nauczyciel akademicki respektując różnice osobowości studentów i doktorantów przyjmuje sprawiedliwe i jednakowe zasady ich oceniania bez względu na wiek, płeć, przynależność etniczną, światopogląd, orientację polityczną, pozycję materialną i stanowisko w życiu społecznym lub zawodowym.

§ 43

Nauczyciel akademicki ocenia studentów i doktorantów w sposób jawny, umożliwiając im zapoznanie się z uzasadnieniem oceny.

§ 45

Nauczyciel akademicki w procesie nauczania zwalcza objawy nieuczciwości intelektualnej studentów i doktorantów, w tym także przywłaszczania sobie przez nich wyników cudzej pracy.

§ 46

Nauczyciel akademicki uczy studentów i doktorantów kultury dyskusji naukowej i formułowania krytyki w zgodzie z zasadami dobrego obyczaju i poszanowania przeciwnika.

§ 47

Nauczyciel akademicki reaguje w sytuacjach, gdy w środowisku studentów i doktorantów zauważa zachowania naganne lub słyszy wulgaryzmy.

§ 48

Nauczyciel akademicki uznaje za niezbywalne prawo studentów i doktorantów do oceniania jego pracy dydaktycznej i postawy nauczycielskiej.

§ 49

Nauczyciel akademicki w wypadku konfliktu ze studentami lub doktorantami unika roli sędziego we własnej sprawie, powierzając rozstrzyganie sporu powołanym do tego organom uczelni.

Rozdział VI.
Nauczyciel akademicki jako uczestnik życia publicznego

§ 56

Nauczyciel akademicki pełniący funkcje publiczne na stanowiskach państwowych lub samorządowych oraz w innych instytucjach i organizacjach polskich i międzynarodowych nie może uchybiać godności zawodu nauczycielskiego ani sprzeniewierzać się wartościom i zasadom etycznego postępowania nauczyciela akademickiego.

Rozdział VII.
Rzecznik Dyscyplinarny do spraw postępowania etycznego Nauczycieli Akademickich

§ 57

Rzecznika Dyscyplinarnego do spraw postępowania etycznego Nauczycieli Akademickich Uniwersytetu Gdańskiego, zwanego dalej Rzecznikiem, powołuje Rektor Uniwersytetu Gdańskiego, po zasięgnięciu opinii Senatu Uniwersytetu Gdańskiego, spośród osób z tytułem profesora zatrudnionych w tej uczelni na podstawie mianowania na stanowisku profesora zwyczajnego.

§ 58

Kadencja Rzecznika trwa cztery lata i rozpoczyna się z początkiem kadencji organów Uniwersytetu Gdańskiego, z zastrzeżeniem § 59.

§ 59

Kadencja Rzecznika powołanego po raz pierwszy w Uniwersytecie Gdańskim rozpoczyna się dnia 1 października 2007 roku i kończy w dniu 31 sierpnia w roku, w którym upływa kadencja organów Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 60

Działalność Rzecznika wygasa w przypadku rezygnacji z pełnionej funkcji. Na okres do końca kadencji organów Uniwersytetu Gdańskiego Rektor powołuje nowego Rzecznika zgodnie z postanowieniem § 58.

§ 61

Do kompetencji Rzecznika należy:
1. podejmowanie czynności wyjaśniających w sprawie naruszenia zasad postępowania etycznego przez nauczyciela akademickiego.
2. podejmowanie czynności mających na celu polubowne rozstrzygnięcie konfliktów wynikających z naruszenia przez nauczyciela akademickiego zasad postępowania etycznego.
3. wykonywanie innych czynności dotyczących postępowania etycznego nauczycieli akademickich przekazanych Rzecznikowi przez Rektora Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 62

Rzecznik wykonuje swoje kompetencje zgodnie z przepisami ustawy, o której mowa w § 2 Kodeksu, podejmując czynności wyjaśniające z urzędu, albo w wyniku przekazania mu sprawy przez Rektora Uniwersytetu Gdańskiego, bądź na podstawie wniosku skierowanego bezpośrednio do Rzecznika przez nauczyciela akademickiego lub inną osobę zainteresowaną, informując jednocześnie Rektora o tym wniosku.

§ 63

Jeżeli Rzecznik uzna, że nauczyciel akademicki za naruszenie zasad postępowania etycznego może podlegać odpowiedzialności dyscyplinarnej, niezwłocznie informuje o tym Rektora Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 64

Rzecznik informuje Rektora Uniwersytetu Gdańskiego o podejmowanych czynnościach i ich rezultatach; zawiadamia również Rektora o uchylaniu się nauczyciela akademickiego od uczestnictwa w czynnościach wyjaśniających – w tej sytuacji odpowiednią decyzję wobec nauczyciela akademickiego podejmuje Rektor Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 65

Nauczycielowi akademickiemu, wobec którego Rzecznik podjął czynności wyjaśniające oraz osobom, które złożyły wniosek do Rzecznika w sprawie naruszenia przez nauczyciela akademickiego zasad postępowania etycznego, przysługuje prawo złożenia skargi na czynności. Rzecznika zgodnie z § 167 Statutu Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 66

Rzecznik przedstawia Senatowi Uniwersytetu Gdańskiego, na ostatnim posiedzeniu Senatu w danym roku akademickim, informację o przestrzeganiu postanowień Kodeksu przez nauczycieli akademickich Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 67

Obsługę Rzecznika wykonuje Dział Organizacyjny Uniwersytetu Gdańskiego.

§ 68

Rzecznik, po zakończeniu kadencji, przekazuje dokumentację prowadzonych spraw do Działu Organizacyjnego Uniwersytetu Gdańskiego.