Akty przemocy psychicznej w środowisku akademickim

poradnik mobbingowy

Akty przemocy psychicznej w środowisku akademickim

( do uzupełniania w komentarzach)

Środowisko akademickie, jako najbardziej wyedukowane, ma duże zdolności w stosowaniu różnych, często wyrafinowanych aktów przemocy psychicznej.

Sugerując się listą zachowań mobbingowych podawaną przez Heinza Leymanna – ojca ‚mobbingologii’ można wymienić :

działania utrudniające proces komunikowania się, polegające na :

  • ograniczaniu lub utrudnianie ofierze możliwości wypowiadania się. np. niedopuszczaniu do wygłaszania referatów na otwartych sympozjach, konferencjach naukowych, mimo posiadania dorobku, mimo wcześniejszego zapraszania czy akceptacji (a następnie odwoływania zaproszeń, po jakiś interwencjach, oskarżeniach itp.)
  • niedopuszczaniu do publicznego zaprezentowania swojego dorobku, do komunikowania się z innymi naukowcami (np. zagranicznymi)
  • niedopuszczaniu do dyskusji na otwartych zebraniach naukowych ( np. uporczywe ‚niezauważanie’ zgłaszania się do dyskusji mimo podnoszenia ręki)
  • ciągłe przerywanie wypowiedzi, o ile do niej doszło, lub reagowanie na wypowiedzi nieprzyjaznymi, niemerytorycznymi uwagami czy wręcz wyzwiskami
  • ciągłe złośliwe krytykowanie wykonywanej pracy bez podawania uzasadnienia merytorycznego,
  • nękanie przez telefon, internet
  • publiczne stosowanie gróźb ustnych i pisemnych ( ‚obciąć mu brodę !’, ‚jest jak jest, ale jak się nie dostosujesz to będzie źle’, ‚takiego nie należy trzymać w instytucie ani jednego dnia’ , ‚jak się nie podoba – to won !’ itp) ,
  • pogróżki, zastraszanie – utratą etatu, awansu, premii, wyjazdu itp. np. wobec podejmowania niewygodnego (dla innych) tematu badań, wobec planowanego referatu, publikacji, wobec nonokonformistycznych zachowań, składania protestów, skarg itp
  • prezentowanie poniżających i obraźliwych gestów itp.
  • ukrywanie istotnych informacji – np. o działalności zakładu aby zarzucić następnie nieznajomość tego co się w zakładzie dzieje, informacji o przydzieleniu zajęć ze studentami, aby oskarżyć następnie o niechęć do ich prowadzenia itp

Działania wpływające negatywnie na relacje społeczne:

  • unikanie przez przełożonego kontaktu z ofiarą, rozmów , rozpatrywanie spraw ofiary zaocznie, bez jej obecności (a w obecności decydentów), bez możliwości wypowiedzi, bez działań na rzecz rozwiązania przyczyny konfliktu, bez zaangażowania mediatora
  • fizyczne i społeczne izolowanie ofiary – zakaz komunikowania się z innymi pracownikami ( np. pod zarzutem, że mogłaby przekazywać jakieś informacje, zalecanie unikania lub wręcz zakazanie pracownikom kontaktowania się z izolowaną osobą, ostentacyjne ignorowanie i lekceważenie pracownika (jakby go nie było), niezapraszanie na wspólne uroczystości, na instytutowe imprezy, sympozja itp

Działania naruszające wizerunek ofiary:

  • obmawianie, zaoczne, anonimowe, także w internecie
  • sugerowanie zaburzeń psychicznych ( bardzo często stosowane w środowisku akademickim wobec tych którzy mieli cywilną odwagę prezentować poglądy odmienne od obowiązujących, sygnalizujących nieprawidłowości w zarządzaniu w rzetelności naukowej (whistleblowing) itp.
  • rozsiewanie plotek, dezinformacji dotyczących tak spraw zawodowych, jak i osobistych
  • ośmieszanie na gruncie zawodowym i prywatnym
  • obrażanie słowne w postaci wulgarnych przezwisk lub innych upokarzających wyrażeń.
  • insynuacje o charakterze seksualnym, składanie propozycji seksualnych np. przy egzaminowaniu , ale też oskarżanie o wulgaryzm tych, którzy wulgaryzmów w środowisku ‚wulgarystów’ nie używają ( tym się wyróżniają !), o napastowanie seksualne wykazujących obojętność wobec oczekiwań itp
  • parodiowanie sposobu chodzenia, mówienia, gestów ofiary
  • atakowanie poglądów politycznych lub przekonań religijnych, ocenianie dorobku, prac naukowych, pracy dydaktycznej wg tych kryteriow a nie wg kryteriów merytorycznych
  • wyśmiewanie i atakowanie ofiary z uwagi na jej narodowość czy rasę
  • wyśmiewanie wizerunku, niepełnosprawności lub kalectwa

Działania uderzające w pozycję zawodową ofiary:

  • wymuszanie wykonywania zadań naruszających godność osobistą
  • niemerytoryczne kwestionowanie podejmowanych przez ofiarę decyzji np. dotyczących wyboru tematu pracy naukowej, programu zajęć itp
  • nieprzydzielanie ofierze żadnych zadań do realizacji lub nieprzydzielanie, niezapewnianie narzędzi pracy niezbędnych do wykonania zadania
  • przydzielanie zadań bezsensownych, zbędnych, niezgodnych z prawem np. nakaz prowadzenia zajęć ze studentami w wielkich grupach uniemożliwiających sensowną realizację zajęć, np. nakaz prowadzenia wycieczek terenowych niezgodnie z prawem parków narodowych, z narażaniem uczestników wycieczki ( przy odpowiedzialności prowadzącego !)
  • przydzielanie zadań poniżej kwalifikacji i kompetencji, np. doświadczonemu nauczycielowi akademickiemu przydzielanie zajęć typowych dla początkującego asystenta
  • przydzielanie zadań zbyt trudnych, przerastających kompetencje i możliwości ofiary, np. przydzielanie asystentowi zadań typowych dla profesora (bez wsparcia), ale też np. przydzielanie młodemu pracownikowi zajęć normalnie prowadzonych przez 2-3 samodzielnych pracowników i oskarżanie o niechęć do dydaktyki, dezorganizowanie pracy, gdy ten wykaże że  kompetencjami i możliowościami przerasta profesorów.
  • ciągłe przydzielanie nowych zadań do wykonania (z nierealnym terminem realizacji lub ilością pracy do wykonania) – np. ciągle zmienianie przedmiotów dydaktycznych, zmienianie tematu prac magisterskich czy doktorskich
  • wydawanie absurdalnych i sprzecznych poleceń np. jednoczesny wyjazd terenowy (delegacja) i obowiązek prowadzenia zajęć na uczelni, przygotowanie opracowania na komputerze przy zakazie korzystania ze sprawnego komputera
  • wandalizm i niszczenie własności pracownika lub firmy np. zbiorów naukowych, notatek, komputerowych baz danych itp

Działania uderzające bezpośrednio w zdrowie ofiary:

  • zlecanie prac szkodliwych dla zdrowia, niedostosowanych do możliwości ofiary i bez zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń -np. praca w laboratorium z odczynikami chemicznymi bez właściwej wentylacji, praca w pomieszczeniu przy dużym natężeniu hałasu ( np.instalowanie laboratorium do tłuczenia kamieni, nie w piwnicach, tylko na najwyższym piętrze, nad pokojami pracy naukowej)

czy rzadziej stosowane w życiu akademickim, ale jednak spotykane:

  • groźby użycia siły fizycznej wobec ofiary
  • stosowanie przemocy fizycznej o nieznacznym nasileniuA
  • znęcanie się fizyczne
Reklamy

Jedna odpowiedź

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: